Het is voor het eerst in een lange tijd dat ik drie weken mijn stick niet heb aangeraakt. Mijn stick staat in mijn kamer tegen de muur te wachten tot ik haar (ja mijn stick is een zij) weer eens optil. Ze staat daar voorlopig prima, en ik moet zeggen dat deze hockeyloze dagen mij goed doen. Ik barst weer van de energie en motivatie om er weer volle back tegen aan te gaan. Maandag 29 Juni mogen we weer, en hoe raar het ook klinkt, ik heb zin in de 7 weken lange voorbereiding. Dit heeft ook alles te maken met het feit dat we in eigen land het EK gaan spelen. Ik kan er alle clichés op los gooien, maar in eigen land is het gewoon prachtig. Mijn eerste toernooi voor het Nederlands team was in Maleisië. Daar hadden ze schoolkinderen in groepen verdeeld, en die moesten allemaal een ander land aanmoedigen. We hadden dus 50 knettergekke Maleisische kinderen die elke wedstrijd voor ons aan het zingen en klappen waren. Het ging zelfs zo ver dat ze liedjes voor ons hadden geschreven. In Nederland weet je dat het vol zit, en hoe gaaf de Champions Trophy op Rotterdam was, zo mooi wordt het EK in Amsterdam.

In de afgelopen drie weken heb ervoor gekozen om niet naar het buitenland te gaan, maar lekker in Nederland te blijven. Ik heb hard aan mijn studie gewerkt, en heb een weekendje in Domburg vertoeft. Ook heb ik mijn zus Mijke opgezocht die in Maastricht woont. Het was voor mij de eerste keer, en het is zeker aan te raden.

Verder is de spelers markt weer geopend, en zie je spelers komen en gaan. Wij bij Rotterdam hebben ons versterkt met Robert van der Horst. Ik ben heel blij met de komst van Robert. Het is een goede maat van me en wil hem dan bij deze zeggen: ‘welkom bij de club! We gaan er wat moois van maken!’.

Nou dat was het dan wel weer,

Tot de volgende keer,

Jeroen

Ten eerste zou ik graag alle lezers welkom willen heten. Ik vind het leuk dat er mensen de site bezoeken en ik hoop dat jullie de site leuk vinden.

Het is een lang seizoen geweest. Een drukke competitie, een lange winter met het Nederlands Elftal, en dan ook nog de Play offs en de EHL finales. Het was week in week uit toeleven naar de volgende wedstrijd. Het was soms zwaar, mentaal en fysiek, maar boven alles echt een geweldig seizoen. Oke, we hebben met Rotterdam niet de finales gehaald, maar toen ik op het veld stond met duizenden mensen langs de kant, besefte ik me heel goed dat het toch een fantastische periode van mijn leven is. We hebben gelukkig ook de teleurstelling van de verloren halve finales een beetje kunnen verzachten door twee keer de derde plek binnen te slepen.

Ook al ben ik net klaar met de competitie, begint de zomer met het Nederlands Elftal nu pas. We spelen eind Augustus het Europees Kampioenschap in Amstelveen op het hockeycomplex van Amsterdam. Een toernooi in eigen land blijft het mooiste wat er is dus ik verheug me heel erg op de eerste wedstrijd, als de tribunes weer oranje gekleurd zijn.

Die voorbereiding is afgelopen weekend begonnen in Hamburg. Hier hebben we de Hamburg Masters gespeeld. Dit een prestigieus 4 landen toernooi waar Australië, Engeland en gastland Duitsland aanwezig was. We krijgen nu 3 weken vrij en de officiële voorbereiding naar het EK begint 29 juni.

Ik ga in deze 3 weken met vakantie om even lekker uit te rusten. Een paar weken even niet aan hockey denken is ook wel prettig. Bovendien geeft dit weer motivatie om mijn stick weer uit de kast te halen en weer volle bak er tegen aan te gaan richting het EK.

Tot zover mijn eerste blog. Ik zal proberen om eens in de twee weken een stukje te schrijven over waar ik ben en wat ik allemaal meemaak.

Tot de volgende keer,

Jeroen