http://www.rtl.nl/components/shows/letsdance/miMedia/2009/week40/za_hockeyteam.avi_plain.xml

Hallo allemaal,

De zomer is voorbij. Het programma van het Nederlands Team ligt even stil en we zijn weer met Rotterdam begonnen. Ik hoef dus niet meer 5 keer per week naar Amsterdam, en de lange rit over de A13 en de A4, die ik inmiddels kan dromen, hoef ik gelukkig ook niet meer te rijden.

Al is het Nederlands team even op een zijspoor gezet, is het bij Rotterdam ook flink knallen. De competitie draait volle toeren. Zeker de eerste fase van de competitie is belangrijk voor het gevoel. We hebben gelukkig de eerste vier wedstrijden weten te winnen en hebben voor het eerst in de geschiedenis bovenaan de hoofdklasse gestaan.

Het doet me goed dat ik eindelijk een keer op teletekst kan kijken en Rotterdam boven aan het linker rijtje te zien staan. Het doet me ook goed dat er mensen in interviews zeggen dat Rotterdam een wedstrijd is die je niet hoeft te winnen. Dit geeft toch wel aan dat we in de afgelopen paar jaar een stap hebben gemaakt. Er heerst ook iets speciaals in deze groep. Het is een sfeer die we anders is dan voorgaande jaren. Het lijkt wel alsof iedereen een niveau hoger speelt en dat de ondergrens hoger ligt.
Zelfs wedstrijden tegen de onderste ploegen waarin we slecht spelen, en vorig jaar nog wel eens lieten glippen, winnen we nu met 4-0. Dit is natuurlijk allemaal wel mooi en makkelijk gezegd omdat we bovenaan staan maar ja, gevoel is gevoel…

De eerste ronde van de EHL staat ook voor de deur. Het weekend van 9,10 en 11 Oktober zullen we afreizen naar Barcelona om op de velden van Real Club De Polo onze plek bij de laatste 16 veilig te stellen. We spelen tegen daar tegen de garde van het Verenigd Koninkrijk. Namelijk de Pembroke Wanderers uit Ierland en HC Kelburne uit Schotland gaan ons proberen af te houden van een derde achtereenvolgende plek bij de KO16

De start van de hoofdklasse kwam ook gepaard met de start van het academisch jaar. Het stof is dus van de studie boeken geblazen, en de college banken zijn weer geopend. Ik moet zeggen dat het fijn is om naast het hockey andere dingen te doen. Constant met hockey bezig zijn kan mentaal heel vermoeiend zijn, en andere dingen doen geeft energie, die je op het hockeyveld weer kwijt kunt. Een ideale combinatie dus.

Verder ben ik inmiddels huiseigenaar. Vanaf 1 september zit ik bij de enige vereniging waar je automatisch lid van wordt. Ik ben echt heel blij met mijn appartement. Aan de Willemsbrug heb ik nu het uitzicht dat je verder alleen op de posters van de Xenos te zien krijgt.

Dat was het dan wel weer. Ik ga vanaf heden proberen elke week een stukje te schrijven…

Tot snel!

Jeroen

Het is voor het eerst in een lange tijd dat ik drie weken mijn stick niet heb aangeraakt. Mijn stick staat in mijn kamer tegen de muur te wachten tot ik haar (ja mijn stick is een zij) weer eens optil. Ze staat daar voorlopig prima, en ik moet zeggen dat deze hockeyloze dagen mij goed doen. Ik barst weer van de energie en motivatie om er weer volle back tegen aan te gaan. Maandag 29 Juni mogen we weer, en hoe raar het ook klinkt, ik heb zin in de 7 weken lange voorbereiding. Dit heeft ook alles te maken met het feit dat we in eigen land het EK gaan spelen. Ik kan er alle clichés op los gooien, maar in eigen land is het gewoon prachtig. Mijn eerste toernooi voor het Nederlands team was in Maleisië. Daar hadden ze schoolkinderen in groepen verdeeld, en die moesten allemaal een ander land aanmoedigen. We hadden dus 50 knettergekke Maleisische kinderen die elke wedstrijd voor ons aan het zingen en klappen waren. Het ging zelfs zo ver dat ze liedjes voor ons hadden geschreven. In Nederland weet je dat het vol zit, en hoe gaaf de Champions Trophy op Rotterdam was, zo mooi wordt het EK in Amsterdam.

In de afgelopen drie weken heb ervoor gekozen om niet naar het buitenland te gaan, maar lekker in Nederland te blijven. Ik heb hard aan mijn studie gewerkt, en heb een weekendje in Domburg vertoeft. Ook heb ik mijn zus Mijke opgezocht die in Maastricht woont. Het was voor mij de eerste keer, en het is zeker aan te raden.

Verder is de spelers markt weer geopend, en zie je spelers komen en gaan. Wij bij Rotterdam hebben ons versterkt met Robert van der Horst. Ik ben heel blij met de komst van Robert. Het is een goede maat van me en wil hem dan bij deze zeggen: ‘welkom bij de club! We gaan er wat moois van maken!’.

Nou dat was het dan wel weer,

Tot de volgende keer,

Jeroen

Ten eerste zou ik graag alle lezers welkom willen heten. Ik vind het leuk dat er mensen de site bezoeken en ik hoop dat jullie de site leuk vinden.

Het is een lang seizoen geweest. Een drukke competitie, een lange winter met het Nederlands Elftal, en dan ook nog de Play offs en de EHL finales. Het was week in week uit toeleven naar de volgende wedstrijd. Het was soms zwaar, mentaal en fysiek, maar boven alles echt een geweldig seizoen. Oke, we hebben met Rotterdam niet de finales gehaald, maar toen ik op het veld stond met duizenden mensen langs de kant, besefte ik me heel goed dat het toch een fantastische periode van mijn leven is. We hebben gelukkig ook de teleurstelling van de verloren halve finales een beetje kunnen verzachten door twee keer de derde plek binnen te slepen.

Ook al ben ik net klaar met de competitie, begint de zomer met het Nederlands Elftal nu pas. We spelen eind Augustus het Europees Kampioenschap in Amstelveen op het hockeycomplex van Amsterdam. Een toernooi in eigen land blijft het mooiste wat er is dus ik verheug me heel erg op de eerste wedstrijd, als de tribunes weer oranje gekleurd zijn.

Die voorbereiding is afgelopen weekend begonnen in Hamburg. Hier hebben we de Hamburg Masters gespeeld. Dit een prestigieus 4 landen toernooi waar Australië, Engeland en gastland Duitsland aanwezig was. We krijgen nu 3 weken vrij en de officiële voorbereiding naar het EK begint 29 juni.

Ik ga in deze 3 weken met vakantie om even lekker uit te rusten. Een paar weken even niet aan hockey denken is ook wel prettig. Bovendien geeft dit weer motivatie om mijn stick weer uit de kast te halen en weer volle bak er tegen aan te gaan richting het EK.

Tot zover mijn eerste blog. Ik zal proberen om eens in de twee weken een stukje te schrijven over waar ik ben en wat ik allemaal meemaak.

Tot de volgende keer,

Jeroen