Het EK staat voor de deur! Het Amsterdamse bos wordt langzaam omgetoverd in een echt hockeydorp. De tenten vliegen je om de oren en de tribunes worden steeds hoger gebouwd. Het is een mooie gedachte dat over een week heel hockeyend Europa aanwezig is rondom het Wagener stadion. Als Rotterdammer kan ik wel zeggen dat het Wagener iets speciaals heeft. Het draagt veel geschiedenis met zich mee en ik verheug me op mijn eerste toernooi daar op die heilige grond. Een top toernooi winnen met het Nederlands Elftal is een droom van mij, en wat zou er mooier zijn dan de Europese titel in eigen land.

Voordat dat zover is, is het zaak de echte scherpte te vinden. India was afgelopen weekend de laatste test voor het EK. We wonnen een keer en we speelde een keer gelijk. Een ding is zeker, we zijn er klaar voor. De voorbereiding was lang, maar nu ik terug kijk is het snel gegaan, en hebben we als team grote stappen gemaakt. We spelen technisch hockey op hoge snelheid, voor mij het mooiste spel wat je kunt spelen. Ik geniet er dan ook van als we met z’n drieën of vieren een turnover spelen en op tempo combineren. Zelfs als de bal net naast gaat kan ik genieten van de manier waarop we elkaar soms vinden.

Het was niet alleen een mooie testserie tegen India vanwege het mooie hockey, het mooie weer en het fantastische publiek. Het was ook de 400ste interland van Teun. Ik ben echt blij dat ik in mijn minieme 48 interlands die ik tot nu toe heb gespeeld, deze prestatie mag meemaken. Ik was er ook bij toen Jeroen Delmee in Beijing zijn 400ste speelde, in dat opzicht mag ik echt van geluk spreken dat ik bij deze 2 hockey legendes in het team heb gezeten. Ik heb het gevoel dat het aantal waar Teun op uit komt nooit meer zal worden verbroken. Hij miste 1 toernooi, een Champions Trophy, dit vanwege schoolonderzoeken…

Verder kan ik ook met trots melden dat we met het Nederlands team de komende 4 jaar het goede doel Kika gaan steunen. We gaan alles doen wat binnen onze mogelijkheid ligt om zoveel mogelijk geld binnen te halen voor dit mooie goede doel.

Hopelijk zien we elkaar op het EK!

Tot snel,

Jeroen

Het is voor het eerst in een lange tijd dat ik drie weken mijn stick niet heb aangeraakt. Mijn stick staat in mijn kamer tegen de muur te wachten tot ik haar (ja mijn stick is een zij) weer eens optil. Ze staat daar voorlopig prima, en ik moet zeggen dat deze hockeyloze dagen mij goed doen. Ik barst weer van de energie en motivatie om er weer volle back tegen aan te gaan. Maandag 29 Juni mogen we weer, en hoe raar het ook klinkt, ik heb zin in de 7 weken lange voorbereiding. Dit heeft ook alles te maken met het feit dat we in eigen land het EK gaan spelen. Ik kan er alle clichés op los gooien, maar in eigen land is het gewoon prachtig. Mijn eerste toernooi voor het Nederlands team was in Maleisië. Daar hadden ze schoolkinderen in groepen verdeeld, en die moesten allemaal een ander land aanmoedigen. We hadden dus 50 knettergekke Maleisische kinderen die elke wedstrijd voor ons aan het zingen en klappen waren. Het ging zelfs zo ver dat ze liedjes voor ons hadden geschreven. In Nederland weet je dat het vol zit, en hoe gaaf de Champions Trophy op Rotterdam was, zo mooi wordt het EK in Amsterdam.

In de afgelopen drie weken heb ervoor gekozen om niet naar het buitenland te gaan, maar lekker in Nederland te blijven. Ik heb hard aan mijn studie gewerkt, en heb een weekendje in Domburg vertoeft. Ook heb ik mijn zus Mijke opgezocht die in Maastricht woont. Het was voor mij de eerste keer, en het is zeker aan te raden.

Verder is de spelers markt weer geopend, en zie je spelers komen en gaan. Wij bij Rotterdam hebben ons versterkt met Robert van der Horst. Ik ben heel blij met de komst van Robert. Het is een goede maat van me en wil hem dan bij deze zeggen: ‘welkom bij de club! We gaan er wat moois van maken!’.

Nou dat was het dan wel weer,

Tot de volgende keer,

Jeroen