Hallo allemaal,
Na een leuke en nuttige week Bloemfontein, zijn we gestrand in Doha, Qatar. Letterlijk gestrand zeg ik, want aan zand is hier geen te kort. Ik heb veel gereisd in mijn leven, maar hoe ik van Zuid Afrika in Doha beland ben, had ik nooit kunnen voorspellen. Eerst kwam onze bus stil te staan op weg naar Johannesburg. Hierdoor miste wij onze vlucht naar Dubai. Het gevolg was 24 uur wachten in Johannesburg. Eenmaal gearriveerd op Dubai airport, was het nogmaals 9 uur wachten op de vlucht naar Doha. Dit gaf me wel de mogelijkheid om het grootste gebouw ter wereld even van een afstandje goed te bekijken. Er heen gaan was helaas geen optie. HEt is in ieder geval een extreem groot gebouw, dat met zijn 800 meter de wolken letterlijk kan krabben. Ik moet eerlijk zeggen dat het de skyline een beetje een raar uiterlijk geeft. Het gebouw is namelijk 2 keer zo groot als alle ander torens. Beetje raar gezicht dus…
We zijn dus anderhalve dag kwijt en hebben daardoor zo goed als de helft van onze stage in Doha gemist. Het voelt nu dus een beetje als een voetballers leven. We hebben gisteren getraind, spelen vandaag en morgen tegen Pakistan, en vliegen dan weer naar Nederland. Kort maar krachtig dus, maar niet minder leuk. We overnachten in een mooi appartementen complex. Samen met Wouter en Jaap slaap ik in een 80 vierkanten meter appartement, waar in snel voor zou teken als permanente woning in Rotterdam. Dit alleen als ik niet al in het mooiste huis van Rotterdam zou wonen 
Het is leuk om Sohail Abbas, oud teamgenoot, weer te zien. Voor wie het interessant vind, het gaat goed met hem en zijn hele familie.
Binnen 24 uur spelen we dus 2 keer tegen de Pakistanen. De laatste wedstrijden van deze eerste oefenstage richting het WK.
Verder leven we allemaal mee met Laurence Docherty. Hij heeft helaas zijn knieschijf gebroken, waardoor zijn WK in gevaar komt. Dit gun je niemand, en ik wen je heel veel succes met je herstel.
Ook wil ik het nederlands elftal zaal feliciteren met de bronzen plak op het EK indoor afgelopen weekend. Wat een prestatie! Veel mensen weten niet dat jullie 3 jaar geleden begonnen zijn aan dit traject met deze groep. Om dan zo in eigen land dit neer te zetten is echt heel knap. Het bewijst maar weer eens dat hard werken beloond wordt.
Dat was het dan wel weer,
Tot snel,
Jeroen
