Hallo allemaal,
Het is voor het eerst in een lange tijd dat ik drie weken mijn stick niet heb aangeraakt. Mijn stick staat in mijn kamer tegen de muur te wachten tot ik haar (ja mijn stick is een zij) weer eens optil. Ze staat daar voorlopig prima, en ik moet zeggen dat deze hockeyloze dagen mij goed doen. Ik barst weer van de energie en motivatie om er weer volle back tegen aan te gaan. Maandag 29 Juni mogen we weer, en hoe raar het ook klinkt, ik heb zin in de 7 weken lange voorbereiding. Dit heeft ook alles te maken met het feit dat we in eigen land het EK gaan spelen. Ik kan er alle clichés op los gooien, maar in eigen land is het gewoon prachtig. Mijn eerste toernooi voor het Nederlands team was in Maleisië. Daar hadden ze schoolkinderen in groepen verdeeld, en die moesten allemaal een ander land aanmoedigen. We hadden dus 50 knettergekke Maleisische kinderen die elke wedstrijd voor ons aan het zingen en klappen waren. Het ging zelfs zo ver dat ze liedjes voor ons hadden geschreven. In Nederland weet je dat het vol zit, en hoe gaaf de Champions Trophy op Rotterdam was, zo mooi wordt het EK in Amsterdam.
In de afgelopen drie weken heb ervoor gekozen om niet naar het buitenland te gaan, maar lekker in Nederland te blijven. Ik heb hard aan mijn studie gewerkt, en heb een weekendje in Domburg vertoeft. Ook heb ik mijn zus Mijke opgezocht die in Maastricht woont. Het was voor mij de eerste keer, en het is zeker aan te raden.
Verder is de spelers markt weer geopend, en zie je spelers komen en gaan. Wij bij Rotterdam hebben ons versterkt met Robert van der Horst. Ik ben heel blij met de komst van Robert. Het is een goede maat van me en wil hem dan bij deze zeggen: ‘welkom bij de club! We gaan er wat moois van maken!’.
Nou dat was het dan wel weer,
Tot de volgende keer,
Jeroen
